“NIEMAND IS VEILIG”: Anderlecht-supporters verklaren de oorlog aan Wouter Vandenhaute – “Je vernietigt onze club”
Brussel – De storm die al jaren boven Lotto Park hangt, heeft nu orkaankracht bereikt. Terwijl RSC Anderlecht in een nieuwe existentiële crisis belandt – het achtste seizoen op rij zonder trofee, de derde trainer en de tweede sportief directeur die binnen een week ontslagen zijn – is het geduld van de club op. En hun genade is verdwenen.
De boodschap vanaf de tribunes is ondubbelzinnig: Wouter Vandenhaute moet weg. En als hij niet weggaat? “Niemand is veilig.”
Een oorlogsverklaring
Wat in 2023 begon als gemompel van ontevredenheid, is uitgegroeid tot een regelrechte opstand. Verschillende belangrijke supportersverenigingen van Anderlecht hebben een open brief gepubliceerd waarin ze verklaren dat hun vertrouwen in de voorzitter “volledig gebroken” is. De brief, doorspekt met minachting, bevat een ultimatum aan zowel Vandenhaute als het bestuur dat hem dit mogelijk heeft gemaakt.
“Het is simpel: als je een supporter van onze club bent, treed dan af als voorzitter,” schreven de fans. “Aan de andere bestuursleden: beschouw dit als een laatste waarschuwing. Niemand is veilig en we laten jullie niet doorgaan met het vernietigen van onze club.”
De zin “Niemand is veilig” is geen toeval. Het is een weloverwogen waarschuwing aan het adres van elke bestuurder die de afgelopen tien jaar leiding heeft gegeven aan Anderlechts neergang. De supporters hebben hun vijand aangewezen en eisen zijn vertrek.
Vandenhaute, die in 2020 als extern adviseur bij de club kwam voordat hij een belang van 24 miljoen euro en het voorzitterschap verwierf, is het middelpunt geworden van een woede die is opgebouwd sinds de club in 2017 voor het laatst een prijs won.
“Jullie vernietigen onze club”
De woordkeuze van de supporters is treffend in zijn ernst. Dit zijn niet de afgemeten klachten van ontevreden seizoenkaarthouders; dit zijn de strijdkreten van een gekwetste aanhang die toekijkt hoe een instituut van binnenuit instort.
“Een reeks beslissingen die op zijn best verkeerd begrepen worden, op zijn slechtst destructief zijn,” luidt de open brief. De supporters beschuldigen Vandenhaute ervan geobsedeerd te zijn door data en de realiteit op het veld te negeren, en bespotten hem op memorabele wijze: “Hier zijn een paar cijfers die niet liegen: uw resultaten zijn ontoereikend en er is geen teken van betere tijden nu we dichter bij de degradatiezone staan dan bij de play-offs voor Europees voetbal.”
De destructie waar ze over spreken is zowel sportief als structureel. Op het veld staat Anderlecht op de 11e plaats, dichter bij de play-offs voor degradatie dan bij Europese kwalificatie. Buiten het veld wordt de befaamde Neerpede-academie – ooit de trots van Europa – omschreven als een “stuurloos schip”.
Neerpede in puin
Het verval van de jeugdopleiding van Anderlecht, de kern van de clubidentiteit, is de belangrijkste bron van onvrede geworden. Toen Jean Kindermans – de architect van een generatie die Vincent Kompany, Romelu Lukaku en Youri Tielemans voortbracht – gedwongen werd te vertrekken, zagen de supporters dat als de ultieme schande.
Vandaag de dag verkeert Neerpede in chaos. Ibtissam Bouharat is vertrokken naar de Belgische voetbalbond, waardoor de jeugdteams van 6 tot en met 12 jaar zonder coördinatie zitten. De club probeert nu wanhopig Kindermans terug te halen uit Antwerpen – een erkenning van een catastrofale mislukking.
“Anderlecht is al lange tijd niet meer Anderlecht”, schreven analisten van Walfoot deze week. “Meer dan acht jaar zonder trofee, ondanks alle wanhopige pogingen om de juiste mensen op de juiste plaatsen te krijgen. Deze keer was het de kroniek van een voorspelde ramp.”
Het Renard-experiment mislukt
Vandenhaute’s prestigieuze aanstelling, Olivier Renard, werd het laatste slachtoffer van de grote schoonmaak. Renard, aangesteld als technisch directeur met de opdracht de loonkosten te verlagen en de selectie te herbouwen door middel van datagestuurde werving, hield het slechts achttien maanden vol.
Zijn ontslag, dat afgelopen weekend werd bevestigd, ging gepaard met het vertrek van coach Besnik Hasi en vrijwel zijn gehele technische staf. Edward Still vertrok. Jeremy Taravel blijft aan als interim-trainer en leidt een team dat zijn ruggengraat en richting kwijt is.
Intern wordt Renard verweten twijfelachtige transfers te hebben gedaan – Hatenboer, de huur van Ozcan, de onbewezen investeringen in Bertaccini en Camara. Hij verkocht voor meer dan €50 miljoen aan talent en verlaagde de loonkosten zoals hem was opgedragen, maar het team ging achteruit. Toen Danylo Sikan en Moussa Diarra enkele dagen na hun komst werden gevraagd om leiderschapsrollen op zich te nemen, wisten ervaren spelers in de kleedkamer dat het voorbij was.
“De slinger is te ver doorgeslagen naar de financiële kant,” luidt het interne oordeel.
“Wat ik zie doet echt pijn”
Anderlecht-legende Jan Mulder, inmiddels 80 jaar oud, kijkt met leedwezen toe. Hij weigert individuele schuldigen te noemen, maar zijn diagnose is vernietigend.
“Ik ben me niet volledig bewust van alles, maar wat ik zie doet echt pijn. Elke keer weer, al die veranderingen – het wordt ingewikkeld,” vertelde Mulder aan Het Nieuwsblad. “Het gaat niet alleen om het verlies aan terrein ten opzichte van Club Brugge. Wat ik op het veld zie, is Anderlecht gewoonweg onwaardig.”
Mulder betoogt dat de clubleiding zich op de verkeerde prioriteiten richt.
Leave a Reply